Mijn zusje Emma? De chauffeur zag haar niet, want hij was aan het bellen. Ik kan niet meer bellen met Emma en dat is spijtig. Maar toch praat ik nog met haar. Ze blijft mijn kleine zus. Jonas, 12 jaar

Jaarlijks komen tientallen kinderen en jongeren om in het verkeer. Zoveel gezinnen die in rouw worden gedompeld, zoveel broers en zussen die verdriet hebben, vrienden en klasgenoten die tegen een lege bank aankijken.

Veel meer kinderen en jongeren raken bij een ongeval betrokken. Ongeveer zevenduizend onder hen raken gewond. Van hen lopen enkele honderden zware letsels op. Dan begint een lange weg van herstel, revalidatie, soms leren leven met een handicap.

Soms zijn kinderen 'alleen maar' getuige van een ongeval. Hun tram komt tot stilstand omdat een bejaarde fietser omver is gereden. Niet meer dan een fait-divers in de krant.

Ongevallen gebeuren elke dag, maar zijn verre van banaal. Want waar het verhaal in de krant stopt, begint het voor de jongeren en hun familie pas echt. Het lange en pijnlijke rouwproces. De financiële en juridische verwikkelingen van het ongeval, het werkverlet, het inkomensverlies.
Is het verwonderlijk dat jongeren in dat grote drama soms vergeten worden? Dat hun verdriet over het hoofd wordt gezien?

• ZEBRA wil er zijn voor al deze kinderen en jongeren. Niet rechtstreeks, maar als bondgenoot.

Wat ontbreekt in de hulpverlening aan jonge verkeersslachtoffers? Wat zeggen ze daar zelf over? Wie kan die leemte vullen? Welke plannen hebben enkel nog een duwtje nodig? Aan welk goed plan heeft nog niemand gedacht?

• ZEBRA zoekt en verbindt. Voor een beter leven na het ongeval.